ஆன்மிக வளர்ச்சி என்பது வெளி நிகழ்வுகளை மட்டும் பார்க்காமல், அதன் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை புரிந்துகொள்வதாகும். உண்மையான ஆன்மிக நிலை என்பது — ஒரு விஷயத்தை உணர்ச்சியின்றி சாட்சியாகக் காணும் மனப்பாங்கு. இப்படிச் சாட்சியாக நிற்கும் பொழுது, அந்த விஷயத்தின் தாக்கம் நம்மைச் சுற்றி இருந்தாலும், நம்முள் ஊடுருவ முடியாது.
இத்தகைய நிலையைதான் ஸ்திரப்பிரக்ஞா என்கிறார்கள். வாழ்க்கையின் வீச்சில் புயலாய் நிகழ்வுகள் வரலாம், ஆனால் மனம் ஒரு நிலைத்த பாறையைப் போல அசையாமல் இருப்பது தான் ஸ்திரப்பிரக்ஞையின் லட்சணம்.
நம்பிக்கையின் விளைவுகள் – எதிர்பார்ப்பு தரும் சங்கடம்
வாழ்க்கையில் நம்மால் பல விஷயங்களை எதிர்பார்க்க நேரிடுகிறது. ஒரு செயல் நம்மை மகிழ்விக்குமே என்று நம்புகிறோம். ஆனால் எதிர்மறை முடிவுகள் வந்துவிட்டால் நாம் மனவருத்தம் அடைகிறோம். சில சமயங்களில் ஒரு விஷயம் நம்மை பாதிக்கும் என்று பயப்படுகிறோம். ஆனால் எதிர்பாராத நன்மை கிடைத்ததும் மகிழ்ச்சியாகிறோம்.
இவை அனைத்தும் — நம் நம்பிக்கைகளின் விளைவுகள். உண்மையில் நிகழ்வுகள் நடக்கும்போது, அவற்றை நல்லதா கெட்டதா என்று முடிவுசெய்யாமல், உணர்ச்சியின்றி பார்ப்பதே ஆன்மிக அறிவு.
சீன ஞானியின் சிந்தனையைச் சொல்லும் பழமையான கதை
ஒரு கிராமத்தில் ஒரு ஏழை வயோதிபர் வாழ்ந்தார். அவனிடம் ஒரு அழகான வெண்குதிரை இருந்தது. அரசன் அதை வாங்க விரும்பினான். ஆனால் அந்த கிழவன் மறுத்தார்:
“இது வெறும் குதிரையல்ல. இது என் குடும்ப உறுப்பினர் போல. நண்பனை விற்க முடியுமா?”
ஒருநாள் அந்தக் குதிரை காணாமல் போயிற்று. மக்கள் கூறினார்கள்:
“விற்றிருக்க வேண்டாமா? இப்போது குதிரையும் போயிற்று, இது தீமையே!”
கிழவன் அமைதியாக கூறினார்:
“குதிரை போனது – இதுவே உண்மை. இது நல்லதா கெட்டதா என்றறிய முடியாது.”
சில நாட்களில், அந்தக் குதிரை பன்னிரெண்டு குதிரைகளுடன் திரும்பிவந்தது. மக்கள் திரும்ப வந்து:
“இது உண்மையில் பெரிய அதிர்ஷ்டம்!” என்றனர்.
அவர் மீண்டும் கூறினார்:
“குதிரைகள் வந்துள்ளன – இது மட்டும் உண்மை. இது வரமா சாபமா என்பதை நாமே தீர்மானிக்க முடியாது.”
அதன்பின் அவரது மகன் குதிரை மீது பயிற்சி எடுக்கும்போது கீழே விழுந்து கால் எலும்பு முறிந்தது. மக்கள் மீண்டும் கூறினார்கள்:
“இது நிச்சயமாக ஒரு சாபம்!”
அவர் அமைதியாக சொன்னார்:
“என் மகனின் கால் முறிந்தது – இதுவே உண்மை. இது நல்லதா கெட்டதா என்பதை காலமே சொல்லும்.”
அந்த நாடு போரில் ஈடுபட்டது. அனைவரும் கட்டாயமாக இராணுவத்தில் சேரவேண்டியது. ஆனால் கிழவனின் மகன் காயம் காரணமாக விடுவிக்கப்பட்டார்.
மக்கள் வியந்தனர்:
“இதுதான் உண்மையான வரம்தான். உங்கள் மகன் உயிருடன் இருக்கிறார்.”
அவர் கூறினார்:
“நிகழ்வு என்ன என்பதை மட்டும் சொல்லுங்கள். அதன் விளைவுகள் நமக்குத் தெரியாது. முடிவை இறைவனே அறிவார்.”
முடிவுகள் இல்லா மனமென்றால் அமைதி உண்டாகும்
இந்தக் கதையின் மூலம் நாம் உணரவேண்டியது – வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள் அனைத்தும் காலப்போக்கில் தான் அர்த்தம் தருகின்றன. ஒவ்வொரு தருணத்தையும் நம் கட்டுப்பாட்டில் எடுக்க முயலாமல், “இது நடந்தது” என்ற உண்மையை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்வது ஆன்மிகத்தின் முதன்மை நிலை.
எதையும் எதிர்பார்க்காமல், நடந்ததை ஏற்றுக்கொள்வதே மகிழ்ச்சிக்கும் அமைதிக்கும் வழி. நாம் கட்டுப்படுத்த இயலாத நிகழ்வுகளை பின்வட்டச் செய்தியாக பின் தொடர்வதை விட, அவற்றை இறைவனின் திட்டமாக ஏற்றுக்கொள்வது நம்மை ஸ்திரமாக வைத்திருக்கும்.
