இஸ்லாமாபாத் : தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் போன்றவை திராவிட மொழிகளாகவும், இந்தியா, இலங்கை, மாலேசியா, மியான்மர் ஆகிய நாடுகளில் பேசப்படும் மொழிகளாகவும் அறியப்பட்டுள்ளன. ஆனால், பாகிஸ்தானில் உள்ள பலுசிஸ்தான் மாகாணத்தில் ஒரு குறுநாட்டு திராவிட மொழி இன்று வரை பேசப்பட்டுவருவதாக வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். அதன் பெயர் – பிராகுயி (Brahui).
20 லட்சத்துக்கும் அதிகமான மக்களால் பேசப்படும் இந்த மொழி, திராவிட மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்ததாக பல ஆய்வுகள் உறுதி செய்துள்ளன. குறிப்பாக, திராவிட மொழிகளின் பிதாமகராக அறியப்படும் பிஷப் ராபர்ட் கால்டுவெல், பிராகுயி மொழியும் திராவிட மொழிகளுடன் தொடர்புடையது என தனது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பிராகுயி மொழியின் அடையாளங்கள்
பிராகுயி மொழி பேசும் மக்களை முதன்மையாக பலுசிஸ்தானின் கலாட் பகுதியிலும், ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான் எல்லையோர பகுதிகளிலும் காணலாம். தற்போது 27 பழங்குடியினங்கள் இந்த மொழியில் பேசுவதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் டிரம்ப் எனும் மொழியியலாளர், பிராகுயி மொழியை அறிவியல் ரீதியில் ஆராய்ந்தார். அவரது ஆய்வில், பிராகுயி மொழியின் சொற்கள் மற்றும் இலக்கண அமைப்புகள், தமிழ் உள்ளிட்ட திராவிட மொழிகளுடன் ஒத்துப் போவதை கண்டுபிடித்தார். எடுத்துக்காட்டாக, “நீ” (You), “பால்” (Milk) போன்ற தமிழ்ச் சொற்கள், பிராகுயியிலும் அதேபோல் உச்சரிக்கப்படுகின்றன.
விலகிப் போன வரலாறு
முகலாயர் ஆட்சி காலத்திலிருந்தே பிராகுயி பேசும் மக்கள் தனிநிலையாக வாழ்ந்துள்ளனர். 17ஆம் நூற்றாண்டில் கலாட் மாகாணம் ஒரு சுயாட்சி மாநிலமாக உருவானதும், பிராகுயி மக்களின் அடையாளம் வரலாற்றில் தெளிவாக பதிவாகத் தொடங்கியது. ஆனால், நிர்வாக மற்றும் நீதிமன்ற மொழியாக பலுச்சி மொழியே பயன்படுத்தப்பட்டது.
அழிந்து வரும் மொழி
இன்றைய சூழலில், பிராகுயி மொழி யுனெஸ்கோவால் அழிந்து வரும் மொழியாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. அரசு ஆதரவின்மையும், கல்வி வாய்ப்புகள் இல்லாததாலும், இந்த மொழி பேசும் மக்கள் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. மேலும், சிந்தி, உருது போன்ற மொழிகளின் தாக்கத்தால், பிராகுயி மொழியின் மூல திராவிட சொற்கள் சுமார் 15% மட்டுமே உள்ளது என கூறப்படுகிறது.
மொழியை காப்பது நமது கடமை
இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் தோன்றிய சிந்து சமவெளி நாகரிகம் மற்றும் திராவிட மொழிக்குடும்பம் ஆகியவற்றை இணைக்கும் முக்கிய புள்ளியாக பிராகுயி மொழி உள்ளதாகும். அது மட்டுமல்ல, இந்த மொழி பாகிஸ்தான், ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான், துர்க்மெனிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளிலும் பரவலாகப் பேசப்படுவதால், அதை பாதுகாக்கும் முயற்சி அனைத்துலக ரீதியிலும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் எனும் வலியுறுத்தல் எழுந்துள்ளது.
